Je vermijdt zoveel mogelijk prikkels, beperkt je activiteiten, maakt steeds gedetailleerdere planningen, legt uitgebreid uit wat jouw autisme betekent en past je waar mogelijk aan je omgeving aan...

Maar hoe hard je ook je best doet, het wordt nooit makkelijker...

En dat is logisch ook, want je zit vast in een vicieuze cirkel van over je grenzen gaan en brandjes blussen, en zo graaf je jezelf steeds dieper in:

Je voelt steeds meer: “Ik werk me kapot en bereik er niets mee, het lijkt alleen maar zwaarder te worden.” Je blijft tegen dezelfde muren aanlopen en je batterij loopt steeds verder leeg.

Wat is het gevolg op lange termijn?

Fysieke uitputting: Je werkt steeds harder en harder met steeds minder en minder resultaat, misschien raak je wel in een burn-out als je nog lang zo doorgaat.

Pleasure drain: Je doet alleen nog wat móét, en als je wél iets leuks kiest, betaal je dat met je gezondheid, je energie of je relaties. Je komt compleet vast te zitten in een naar jouw gevoel zinloos leven.

Identiteitsverlies: Je wordt afhankelijk van je omgeving en laat je leiden door wat zij van je verwachten. Je doet ‘wat hoort’ en maakt geen eigen keuzes meer. Uiteindelijk vergeet je wie je bent en wat je zélf écht wilt.